Roosmarijn Mascini ('85) werkt op het gebied van literatuur, beeldende kunst en theater. In de vorm van verhalen, tekeningen en spel, verbindt ze fictie aan bestaande plekken in de buitenruimte en kijkt door de ogen van fictieve karakters naar een wereld die lijkt op de onze. Haar teksten bevinden zich ergens tussen sprookje, autobiografie en poëzie en onderzoeken het poreuze, onvast en non lineaire van de werkelijkheid en het zelf.
Nieuw werk begint vaak in haar nabije omgeving, waarbij ze zich laat leiden door het absurde en vervreemdende van door mensen gemaakte vormen en daaraan klevende regels en ideeën. Ze vormen een grond voor fictieve anekdotes, zelfgesprekken en dromen van uiteenlopende personages.
Het documentatiemateriaal dat ze over de jaren heen verzamelde in een stedelijke omgeving groeide uit tot de fotoserie vermistuwkat.
Op dit moment werkt ze aan Parade: een verhalend (muzikaal) album, waarin het verhaal van een vrouw die niet kan zingen zonder te huilen zich mengt met de verhalen van een viertal denkbeeldige karakters die zich verschuilen.
Naast autonoom werk ontwikkelt ze onder de naam Parkreis beeldende projecten en programma's voor middelbare scholieren. In samenwerking met stichting 'n Bries maakt zij interactieve theatervoorstellingen voor kinderen in de stadsnatuur, waarin verbeelding, fysiek spel, filosofie, taal en natuureducatie samen komen.
rosemascini@gmail.com
